Vera
Hz. Ebubekir (r.a) ın bir kölesi vardı. Bazı işlerde çalışıp yavmiye alırdı.
Bir gece yemek getirdi. Hz. Ebû Bekir (r.a) de ondan bir lokma aldı. (Yemeğin nereden kazanılıp getirildiğini daha önceleri mutlaka sorduğu halde bu sefer sormamıştı).
Sonra köle o yemeğin, cehaliye devrinde efsun ettiği bir kehanete karşılık aldığı ücret olduğunu söyledi.
Bunu duyan Hz. Ebû Bekir (r.a) “ Nerede ise beni helak edecektin” dedi ve yuttuğu lokmayı kusarak içinden çıkarmak için elini boğazına götürdü. Fakat lokma bi türlü çıkmadı.
Yanındakiler onu ancak su ile çıkaracağını söyleyince bir tas su istedi. Onu içti ve kusmaya başladı. Nihayet lokmayı çıkarıp attı.
Kendisine “Allah sana merhamet etsin. Bütün bu meşakatler bir lokma için mi ?” denilince, şöyle cevap verdi:
“Şayet o lokma başka türlü değil de ancak canım pahasına çıkacak olsaydı yine onu çıkarırdım. Ben Allah Resulû sallallahû aleyh, ve selemi, “ Bir ceset ki haramdan gelişmiş (Neşv-û nemâ bulmuş ) tir. Ona en layık olan ateştir.”” Derken işittim de, bu lokma ile cesedimde cesedimde herhangi bir zerrenin gelişmesinden korktum..
Azizim! Daha bişey dememe ihtiyaç var mı ? Nasılsın ? Nerdesin ? Vucudun temel taşlarının harcı ve mahiyeti nedir ? Hiç düşündün mü ?
Allah insaf ve iz’an versin.
Takva, haram olan şeyleri: vera’, haramlarla bilikte şüpheli olan şeyleri terk etmektir. Zühd ise mübah olan şeyleri bile terk edip onlardan ancak zaruret miktarında faydalanmaktır.
Vera nefsi her lahza hesaba çekmektir. Bu itibarla da sahibine vakar heybet ve hürmet kazandıran bir haslettir. Binâenaleyh; vera’sı olmayanın vakar ve heybeti gider ve böylesinin itibarı da kalmaz. Hal böyle olunca ne evlatları ne torunları ne de şair gençler ondan korkmaz, ondan çekinmez ve helal haram demeden istedikleri gibi pervazsızca hareket ederler.
Vera’ dini işlerde ince düşünüp hassas olmak ve dikkatli hareket etmek demektir. Bunun alametide nefsi gıdıklayan şeyleri bırakmak ve şüpheli şaibeli töhmetli şeylerden uzak durmaktır.
Dinin aslı Vera’ olduğu gibi, dinin aftide tamahkarlıktır. Din, insanları hiç olmazsa vera’ sahibi yapmak için gelmiştir. Zira dünya-ukbâ huzur ve mutluluğu ancak vera’lı yani tertemiz bir hayat neticesinde elde edilbilir.
Vera’ ehli olup şüpheli şeylerden bile uzak duranlara müjdeler olsun.