Bayrama kaç gün kaldı

Bayrama kaç gün kaldı

“Oğlum kaç defa söyleyeceğim sana, kadir gecesinden 3 gün sonra bayram”
“Kadir gecesi ne zaman anne”
“yarın gece değil ondan sonra ki gece evladım”

evet tam 5 gün kalmış bayrama, günlük ortalama 100 bin lira harçlık alıyorum, 100 bin lirayı küçümsemeyin, tam 100 tane cilli (misket) alabiliyorum o parayla, veya bir tane simit bir tane ayran alabiliyorum okul kantininden, ama 5 gün kalmış bayama hiç harcar mıyım paramı.

Akşamları çok uslu oturuyorum evde, sürekli ders çalışıyorum çünkü babam her işten geldiğinde başımı okşayıp ” afferin oğlum” diyordu, babamın bozuk paralarla oynama huyu vardır, sürekli elinde bozuk para olur, yada tesbih… Dizinin dibinde oturmuş yatmasını bekliyorum, çünkü yatınca paralarla oynamaktan yorulacak ve onlar en yakınındakine verecekti, işte o en yakındaki ben oluyordum arada babama soruyorum

“Baba ne zaman bayramlık alacağız”
“Pazar günü oğlum”

Yani kadir gecesinden bir gün sonra, kadir gecesi cami dönüşünde hemen yatıyorum, sahurda babama bir daha soruyorum

“Baba saat kaçta gidelim çarşıya”
“Saat 3 te gelirim işten hemen çıkarız oğlum”
“Baba işe mi gideceksin Pazar günü”
“Evet oğlum yetişmesi gereken işler var”

Saat 2 olduğu gibi ben minibüslerin durduğu yerdeki duvarın üstünde oturuyorum, babamı bekliyorum her minibüsten inen kahve renkli ceketliyi babam sanıp duvardan atlıyorum, babam olmadığını anlayıp tekrar duvarda beklemeye başlıyorum sayısını bilmiyorum ama çok minibüs geçti babam yine yoktu, yanımdan geçenlere sürekli saati soruyorum saat 3 ü çoktan geçmişti, hatta 4 e geliyordu babam yine yoktu çokta acıkmışım, ama babamın gelmesini beklemek zorunda hissediyordum kendimi, saat 5, saat 6… artık karanlık çökmüştü dışarıda kalamazdım evde beklemeye başladım saat 9 babam yine yok, saat 10 benim gözlerim kapanıyor yavaş yavaş, bir ara kendime gelip yüzümü yıkadıysamda uyuya kalmışım, sabah erkenden kalktığım gibi babamın ayakkabılarına baktım, çok şükür ki evdeydi her zaman ki gibi gece mesaisine kalmıştı Bizler için çalışıyordu hemde çok çalışıyordu, gece sahura kalkamamıştık çok acıkmıştım ama orucumu yememeliydim, yersem babamın gözünden düşerdim, ama sağolsun babam çocuk orucu tutturdu bize öğle ezanı okuduğunda orucumuzu açardık, çocukların iftarı öğle büyüklerin ki akşam ezanında okunurdu.

Yemekten sonra hemen çarşıya çıktık, babam en güzel kıyafetleri bana aldı, hele ayakkabılarımı görün kahverenkli süet ayakkabıydı bağcıkları beyaz, Pantolon parlak yeşil ketendi, ayakkabı ile çok uyumluydular. Akşam evde bayramlıklarımı sakladıktan sonra yatağa girdim, televizyon izleyen babama tekrar sordum

“Baba bayram ne zaman”
“Yarın değil ertesi gün oğlum”

Bayram arifesinde artık bayrama en fazla harçlıkla girebilmenin telaşı içerisindeyim, akşamları ekmek yoğurt almaya gönderirlerdi ordan bana çok para kalmazdı ama tüp değiştirmelerde çok kalırdı, küçük tüpü taşımakta zorlansam da tüp değiştirmeye ben giderdim, akşam olduğu zaman ben uyuyamazdım, çok uğraşırdım uyumak için ama uyuyamazdım bi türlü, sabaha bayram vardı çünkü kalbim yerinden çıkacak gibiydi, startı bekleyen maraton koşularına benzetirdim kendimi, zor bela uyurdum geç uyumama rağmen sabah en erken ben kalkardım babamla beraber sabah namazına giderken babama bir daha soruyordum

“Baba bayram camiden çıktıktan sonra mı başlayacak”
“Evet oğlum camiden çık git dedenin elini öp o zaman bayramın başlamış olacak”

Yıl 2008 bayrama yine sayılı günler var, ama eksik olan çok şey var, artık heyecanlanmıyorum bayram geldiğinde, gündüzleri misket oynamaya çıkmıyorum, zaten çıksamda hiç toprak yok ki mahallemizde, sağolsun belediyemiz çok iyi çalışıyor sokak aralarını bile asvaltlamışlar, hem oynasam beni ayıplarlar değil mi ? Hani babamı beklediğim duvar varya o duvarın önüne 2 dükkan kurmuşlar, müşterilerin girip çıkmaları kolay olsun diye duvarın yarısını yıkmışlar, şimdi oturacak yer yok orda. Akşamları artık babamı beklemiyorum, çoğu akşam o beni bekliyor ofisten dönmemi,sürekli bi diyeceği oluyor. Artık tüpte değiştirmiyoruz eskisi gibi, bir telefonla kapıya, hatta içeriye kadar getiriyorlar tüpü işin güzel yanı onlar tüpü taşıdıkları için parada almıyorlar

Bayramlık için artık babamı beklemiyorum, çünkü çoktan hazır onlar 5 ay önce almıştım giymedim az önce aklıma geldi, bari bayramda giyeyim diyorum, O yeşil pantolunu çok özlüyorum, acaba eskisi ne oldu, herhalde annem çöpe atmıştır ama bulsam o eskisini şuanki fiyatının 10 katını vermeye hazırım,

Öyle çok özledim ki her şeyi,

bir daha yaşanmayacak biliyorum ama olsun işte ben özledim

Sahi arkadaşlar bayrama kaç gün kaldı

O yaşlardaki adımla Edou

Saygılarımla

YORUMLAR

Yorum yapın

İsim (gerekli)

E-posta (gerekli)

URI

Yorumunuz